HET VERHAAL ACHTER DE SIERADEN

 

Al sinds ik het mij kan herinneren ben ik gek op sieraden. Zodra ik kon praten wilde ik gaatjes in mijn oren en heb hier heel lang om gezeurd. Ik kreeg ze als cadeau toen ik mijn zwemdiplama haalde. Ik weet nog precies hoe de winkel waar ik de gaatjes kreeg eruit zag en ook de geur van alcohol om mijn oren te ontsmetten voordat de gaatjes erin gezet werden herinner ik me goed. 

Van mijn ouders heb ik als kind een keer een gouden ring gekregen. Mijn vader gaf mij een keer toen ik ongeveer 18 jaar was een paar oorbellen met glinsterende kristalsteentjes erin omdat ik die avond een gala had en zo heb ik wel vaker een sieraad gekregen van mijn ouders.

Ik weet nog dat ik van mijn opa en oma een zilveren armbandje heb gekregen en deze heb ik heel lang gedragen tot hij helaas kapot ging. Ook hebben ze een keer een bedeltje van een haantje aan mij gegeven, ze hadden deze voor mij gekocht toen ze in Portugal op vakantie waren, deze had hele mooie kleurtjes en die heb ik zuinig bewaard omdat ik bang was dat de kleuren zouden vervagen als ik hem vaak zou dragen.

Van mijn man (toen vriend) kreeg ik een gouden ring toen we een tijdje verkering hadden.

In de tijd dat ik graag kraaltjes reeg was er nog geen internet en met de komst van internet ging er dan ook een wereld voor mij open. In Groningen vond ik een kralenwinkel “Beadies”. Ik heb allemaal kralen ingeslagen en ben armbanden en kettingen gaan maken, ook Swarovski kristal verwerkte ik graag in de sieraden.

Maar toch was er altijd iets wat er ontbrak…


         

 



 

 


 

 

© 2013 - 2021 Atelier Blaauw | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel